Integracja dziecka z autyzmem. Metody postępowania

Pojęcie integracji w przypadku nie tylko dzieci z autyzmem jest złożone. Od niego zależy nie tylko to czy dziecko odnajduje się w otaczającej je rzeczywistości, ale również to, czy jest przez nie akceptowane — zintegrowane z nim. W przypadku dzieci z autyzmem, które z założenia są indywidualistami i osobami, aż nadto wyobcowanymi, integracja jest tematem trudnym, jednocześnie niezwykle ważnym, jeśli chodzi o zapewnienie im właściwego leczenia, które pomoże im usamodzielnić się w życiu dorosłym.

Na czym polega integracja?

Dziecko autystyczne jest zwykle bardzo samotne, nie tylko w ujęciu społecznym. To rodzaj zaburzenia, które sprawia, że dotknięte nim osoby mają poważny problem z komunikowaniem się czy to werbalnie, czy niewerbalnie, a nawiązywanie jakichkolwiek relacji międzyludzkich (wśród rodziny lub rówieśników) jest trudne. Chcąc pomóc dzieciom cierpiącym na autyzm, należy dążyć do nauczenia ich nowych umiejętności i kompetencji społecznych, a także różnego rodzaju czynności dnia codziennego, dzięki którym będą mieć szansę samodzielnego funkcjonowania w swoim otoczeniu w życiu dorosłym.

Jakie formy integracji pomogą dziecku autystycznemu?

W układaniu terapii, metod leczenia dzieci autystycznych nie można mówić o żadnym schemacie zachowań. Każda terapia, by dawała rezultaty, powinna być indywidualnie dobrana, do stopnia zaburzeń i potrzeb dziecka. Jej celem powinno być zmniejszenie nasilenia zachowań destrukcyjnych, stereotypii i wzmocnienia uwagi oraz poprawy relacji społecznych. Niezależnie od przyjętego kierunku oddziaływania na dziecko ważne jest, aby wykonywać ćwiczenia systematycznie z odpowiednią intensywnością. Dobre efekty uzyskuje się, prowadząc z dziećmi terapię metodą integracji sensorycznej. Łączy ona wrażenia płynące z ciała, zmysłów i środowiska tak, aby mogły zostać one odpowiednio przetworzone przez organizm. Kluczowym jest integracja systemów zmysłowych, w tym: wzrokowego, słuchowego, dotykowego, przedsionkowego, proprioceptywnego oraz układu smaku i  węchu. Efektem ćwiczeń jest poprawa komunikacji społecznej, rozwoju emocjonalnegomotorycznego dzieci.